دریاب که از او جدا خواهی رفت   
در پرده اسرار به فنا خواهی رفت

می نوش که ندانی ز کجا آمده ای
خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت

این قافله عمر عجب می گذرد
خوش باش دمی که با طرب کی گذرد

ساقی غم فردای حریفان چه خوری
پیش آر پیاله را که شب می گذرد

 

 

(خیام)