خیلی خستم...خیلی
ایده هایی برای تولید مذاهبی که صرفا" کاربردی جز پر کردن خلا های روحی و تسلیت بخش عقده های روانی ندارد
ذهن من رو سخت آشفته کرده بود. خدا را هم به عنوان کالای مصرفی در فروشگاه های شیک و فریبنده مذاهب خرید و فروش کردن و در سبد مصرفی حل معضلات و نگرانی های فصلی انسان قرن بیستم ریختن کار عادلانه ای نبود و بقول تاگور "آنها دینشان عشقشان و خدایشان نیز برای چیزی ست
ابزارکاریست راه مقصودی و پول معامله ایست
پرستشی بی برای و پیوندی بی چرا در فهمیدنشان در باورشان و در صبرشان نمی گنجد". خیلی خسته ام...خیلی

شمع تنها وموجودی هست در این عالم که در انبوه جمع تنهاست
در بحبوحه خلق ساکت
قلب انجمن است و بیگانه با انجمن
او را همه میستایند و شاعران او را می پرستند
...و او در جمع ستایشگرانش در جمع پرستندگانش غریب است

من به خوبی میدانم.....
که ورای من و تو
هستی هست
عشق ما می میرد مگر ازاد شود
رفتنت رنج من است
رنج من عشق من است
پس رهایت خواهم کرد
که تو را ازاد دوست میدارم

در آغاز هیچ نبود کلمه بود و آن کلمه هم خدا بود و کلمه بی زبانی که بخواندش و بی اندیشه ای که بداندش چگونه میتواند بود و خدا یکی بود و جز خدا هیچکس نبود و با نبودن چگونه می توان بودن؟ و خدا بود و با او عدم و عدم گوش نداشت حرفهایی هست برای گفتن که اگر گوشی نبود نمی گوییم و حرفهایی هست برای نگفتن حرفهایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمی آورند حرفهای شگفت زیبا و اهورایی همین هایند و سرمایه ماورایی هرکس به اندازه حرفهایست که برای نگفتن دارد حرفهای بیتاب و طاقت فرسا همین هایند ...که همچون شرارهای آتش بی قرارند